Links

Hier zijn alle links uit Je bent wat je doet verzameld, zodat je snel kan doorklikken

 

Links uit het boek:

  • Hier vind je de test ‘Ken jezelf’, waarmee je kunt nagaan of je beeld van jezelf overeenkomt met hoe anderen (de mensen die jou kennen) je zien.
  • Op www.zelfcompassie.nl kun je meer informatie vinden over compassie voor jezelf. Het verhogen van je zelfcompassie kan behulpzaam zijn bij het erkennen van je zwakheden, want het betekent dat je ook maar een mens bent die niet volmaakt hoeft te zijn en die soms tekortschiet, net als iedereen. Je kunt daardoor eerlijker zijn tegenover jezelf.
  • Het idee dat het ‘luisteren naar je gevoel’ je onvrij maakt, heeft Roos Vonk uitvoeriger beschreven in enkele columns in Menselijke gebreken voor gevorderden, en in de column ‘Emotionele incontinentie’.
  • Als je over jezelf nadenkt, is dat dan piekerend of beschouwend? Hier kun je de ‘Test zelfreflectie’ invullen die hier meer licht op werpt. Je moet eerst registreren en inloggen, daarna kun je uit verschillende testen kiezen, waaronder zelfreflectie.
  • Voorkom afleiding en zorg dat je niet overal meldingen van krijgt. Je hoeft geen mailtje of melding te krijgen elke keer dat er érgens íéts gebeurt. Als je mailt via Google, Yahoo of Outlook kun je dat blokkeren met unroll.me. Voor e-mail, Facebook, Twitter en Google+ kan het via www.notifymenot.com. Als nieuwe apps je vragen of ze je zogenoemde push-berichten mogen sturen, zeg dan altijd nee; zet deze functie uit bij de apps die je al hebt via je Instellingen.

 

Links uit de noten:

– Pagina 9, noten 6 & 7 – 

Lange tijd hebben psychologen gedacht dat het goed was om een hoge zelfwaardering te kweken. Daar zijn ze van teruggekomen. Met al die zelfwaardering is een narcistische samenleving ontstaan, waarin iedereen zichzelf ongelofelijk bijzonder vindt en veel jonge mensen ‘beroemd worden’ als belangrijkste ambitie hebben.

Lees hierbij: Me, me, me! America’s ‘Narcissism Epidemic’ en Het X-effect. Meer dan ooit willen kinderen later beroemd worden

 

– Pagina 9, noot 9 – 

Zelfwaardering is ‘alleen maar een mening’ die je over jezelf hebt en die vaak niet eens klopt; zelfsturing is daadwerkelijk gedrag en kan een beter mens van je maken. Het helpt je om trouw te zijn aan je morele kompas. 

Lees hierbij de column van Roos Vonk: Zelfbedrog: Kijken door een roze bril.

 

– Pagina 9, noot 10 – 

Over het belang van moraliteit: uit recent onderzoek blijkt dat mensen elkaar juist hierop beoordelen. De moraliteit van anderen is meer bepalend voor hoe positief we over ze denken, dan hoe aardig en warm ze zich gedragen; het wordt meer gezien als de kern van iemands identiteit en van wat iemand werkelijk waard is. Een goede zelfsturing speelt daarbij een cruciale rol.

Lees hierbij: Morality, secret to popularity. A new study suggests it’s less important to be friendly than to be good

 

– Pagina 14, noot 13 – 

Soms ben je zo kwaad dat je iemand helemaal niet meer wilt zien of spreken en liever je gram haalt met een kwaaie mail – terwijl je de relatie juist weer in beweging zou kunnen brengen door jezelf te overwinnen en samen in gesprek te gaan.

Lees hierbij: Advies aan Geert Wilders (en anderen die zich wel eens kwaad maken per mail).

 

– Pagina 16, noot 14 – 

In de evolutie zijn dieren succesvol die beschutting zoeken tegen kou en ander onbehagen, en die gevaarlijke situaties tijdig ontvluchten, bijvoorbeeld de dreiging van roofdieren. In de strijd om overleving is het ook zinvol om prioriteit te geven aan het vermijden van negatieve gebeurtenissen.

Lees hierbij het artikel van Roos Vonk: Wijsheid van het hart.

 

– Pagina 21, noot 16 – 

Gek genoeg kan het heel moeilijk zijn: trouw blijven aan nota bene onze eigen waarden. Het dagelijks leven heeft de neiging onze aandacht te sturen naar onze belangen – wat we willen hebben en voor elkaar krijgen – in plaats van onze waarden en idealen – wie we willen zijn, wat we willen uitstralen, hoe we met anderen willen omgaan en waar we in geloven. Je zou het ook ‘klein’, lokaal, versus ‘groot’, globaal denken kunnen noemen.

Lees hierbij het artikel van Roos Vonk: Klein en groot denken, van belangen naar waarden.

 

– Pagina 30, noot 23 – 

Met al onze geavanceerde kennis en beschaving zijn uiteindelijk de instincten toch vaak de baas. Mensen noemen dat ook weleens ‘trouw zijn aan je gevoel’, maar dat is misleidend wanneer ze ‘de onderbuik’ bedoelen: de gevoelens van wat ik de kleuter heb genoemd, de primitieveling, het monstertje.

Lees ook hierbij de column: Wijsheid van het hart.

 

– Pagina 61, noot 50 – 

In het algemeen geldt: mensen zijn op hun best wanneer ze vaak en met regelmaat feedback krijgen op wat ze doen, het resultaat van hun acties zien. Dat sluit het beste aan bij onze natuur: het grootste deel van onze evolutionaire geschiedenis leefden we als nomaden en als jager-verzamelaars. Bij alles wat we deden – jagen, vruchten verzamelen, houthakken, een vuurtje stoken – zagen we direct het effect en konden we ons werk al doende bijstellen om een goed resultaat te bereiken.

Lees hierbij de column van Roos Vonk: Nomaden, en het artikel Rust in je hoofd.

 

– Pagina 66, noot 56 – 

Het probleem van navelstaren is dat het te veel naar binnen gekeerd is, te narcistisch – want de wereld draait niet om jou – en dat je daardoor niet van een afstandje naar jezelf kijkt. Je wordt te veel opgeslokt door jezelf en je gevoelens. Je kunt dat doorbreken door iets te gaan dóén. Dat verzet je zinnen en het relativeert: het doet je beseffen dat er een grotere wereld om je heen is. 

Lees hierbij: Navelstaren. Doorbreek de cirkel van lage zelfwaardering, tobben en behaagzucht

 

– Pagina 70, noot 62 – 

Positief denken kan goed zijn voor je inzet, motivatie en zelfvertrouwen. Maar er is een keerzijde: je kunt blijven hangen in fantasieën en dagdromen. Dat bleek bijvoorbeeld uit een onderzoek* onder mensen met goede voornemens voor het nieuwe jaar: degenen die het meest aan wishful thinking deden, hadden de minste kans op succes.

*Solutions to resolution dilution.

 

– Pagina 80, noot 72 – 

Je brein kan zich je hele leven blijven aanpassen. Elke minuut worden er nieuwe verbindingen aangelegd, versterkt, verzwakt of verbroken. Hersendelen die je vaak gebruikt kunnen groeien. Een bekend voorbeeld is dat van Londense taxichauffeurs: zij moeten de gehele plattegrond van Londen leren voor een topografisch examen (The Knowledge) om als chauffeur aan de slag te kunnen, en hebben daarna een groter geheugengebied in het brein.

Lees hierbij het artikel: Cache Cab: Taxi Drivers’ Brains Grow to Navigate London’s Streets.

 

– Pagina 86, noot 81 – 

Door de keuzes die je maakt en de ervaringen waaraan je jezelf blootstelt, beïnvloed je jezelf. Dat gebeurt doordat riedels die je vaak herhaalt beter inslijten en dus meer vanzelf gaan. Het brein krijgt geen kans een andere ervaring op te doen. Denk aan een paard dat altijd een suikerklontje krijgt wanneer oma op bezoek komt; het verschijnen van oma leidt dan steevast tot het verlangen naar dat suikerklontje – zoals bij de hond van Pavlov*, die ging kwijlen bij het geluid van een bel, nadat hij die bel herhaaldelijk had gehoord als-ie eten kreeg.

* The Pavlov’s Dog Game.

 

– Pagina 88, noot 84 – 

Hoe meer neurologische kennis wetenschappers vergaren, des te meer ontdekken ze welke hersengebieden verantwoordelijk zijn voor wat. Zo kunnen ze menselijk gedrag steeds meer ‘verklaren’, enkel en alleen op basis van het brein, door aan te geven waar ‘het’ precies gebeurt. Met dit neurocentrisme verdwijnt de keuzevrijheid uit beeld. Het is zelfs zo dat advocaten vandaag de dag bij rechtszaken met breinscans aan komen zetten. ‘Edelachtbare, kijk, dit gebied is onderontwikkeld, zodoende heeft mijn cliënt geen controle over zichzelf.’

Lees hierbij het artikel: Distinguishing Brain From Mind. Sometimes  focus on the brain is misleading.

 

– Pagina 97, noot 93 – 

Kom in beweging. Beweging is goed om te zorgen dat je je lekkerder voelt: het helpt tegen depressie, somberheid, boosheid en stress. Zelfs een kwartiertje fietsen kan al voldoende zijn om je weerbaarder te maken voorafgaand aan een emotioneel belastende situatie, bleek uit onderzoek.*

* Mental health and Exercise.

 

– Pagina 101, noot 99 – 

In haar TED-lezing vertelt onderzoekster Amy Cuddy over het onderzoek naar power posing; ze vertelt ook hoe je deze truc kunt gebruiken om je zelfvertrouwen op te peppen, en hoe dit haar zelf in haar carrière heeft geholpen om haar typisch vrouwelijke ‘kan ik dit wel?’-twijfels te overwinnen.

Bekijk hierbij: Amy Cuddy: Your body language shapes who you are.

– Pagina 118, noot 117 – 

Door de behoefte onze tijd zo efficiënt mogelijk te besteden proberen we toch te multitasken, maar het gevolg is eerder averechts. Om te beginnen kost het extra tijd, én het maakt je minder effectief: het lijkt alsof je dingen efficiënter doet, maar iedere switch van aandacht kost tijd en energie. Vooral bij complexe taken betekent dit dat je tot 40% extra tijd nodig hebt, vergeleken met de situatie waarin je de taken één voor één zou afronden.

Bron: Multitasking: Switching costs. Subtle “switching” costs cut efficiency, raise risk.

 

– Pagina 118, noot 118 – 

Kinderen maken hun huiswerk slechter wanneer ze ondertussen tv-kijken, en werknemers presteren slechter wanneer ze geregeld hun e-mail checken.

Bron: Multitasking Muddles Brains, Even When the Computer Is Off. 

 

– Pagina 119, noot 121 – 

Door het voortdurende gebruik van smartphones, tablets en PDA’s verliezen mensen het vermogen om zich met toewijding op één ding te richten. Deze negatieve effecten blijven bestaan als de computer en de smartphone uit staan, doordat mentale vaardigheden – zoals concentratievermogen – achteruitgaan wanneer je ze weinig gebruikt. Het eindresultaat is dat je een rusteloze mediajunk wordt die obsessief steeds weer prikkels zoekt: je hebt socialbesitas*, in nieuw jargon.

* Socialbesitas: 600 WhatsApp-berichten per dag en altijd je mobiel voelen trillen.

 

– Pagina 120, noot 123 – 

Wanneer het object van begeerte mega-duidelijk ‘nee’ zegt en het contact verbreekt, is dat eigenlijk het beste voor de ongelukkige verliefde. Dan krijgt de sjoemelaar (‘Alleen vrienden zijn is óók leuk, hoor!’) geen kans en ben je er het snelst overheen. Maar vaak zit de geliefde zo niet in elkaar. Het is bijvoorbeeld iemand die wel een beetje wil maar niet helemaal voor je gaat, of iemand die al bezet is, of iemand met bindingsproblemen.

Meer over bindingsproblemen in het artikel van Roos Vonk: Binding en intimiteit: Een kwestie van vertrouwen.

 

– Pagina 135, noot 135 – 

Als voorvechter van een samenleving zonder intensieve veehouderij heb ik de enorme creativiteit van mensen op het gebied van zelfrechtvaardiging goed leren kennen. Als het gaat om het dierenleed in de vee-industrie, heb ik verstokte vleeseters en veehouders bijvoorbeeld horen zeggen: ‘Die dieren vinden dat niet erg, want die worden er speciaal voor gefokt’; ‘Denk eens aan bont, dat is veel erger’ (of iets anders wat ‘veel erger’ is).

Lees hierbij de column van Roos Vonk: Hoe je dankzij zelfrechtvaardiging niemand hoeft te helpen.

 

– Pagina 143, noot 142 – 

Ook intieme relaties kunnen scheef zijn, wanneer de ene partner meer wil – meer tijd samen, meer intimiteit, meer commitment – en vaak ook verliefder is dan de andere. De afhankelijke partij heeft de ander harder nodig (in emotionele of praktische zin) en doet vaker een beroep op de ander dan omgekeerd.

Lees hierbij de column van Roos Vonk: In een scheve relatie wil de een meer van de ander dan de ander van de een.

 

– Pagina 152, noten 149 en 150 – 

Mensen zien zichzelf als autonoom. Anderen worden door reclame beïnvloed, jij niet. Juist door onze onderschatting van die krachten vergroten we de kans dat we veel meer worden beïnvloed door onze omgeving dan we willen. Tal van wetenschappelijke onderzoeken bevestigen dat, zoals dat we geen hulp bieden aan iemand in nood wanneer anderen dat ook niet doen (het omstandereffect); je mond houden wanneer iemand een racistische of seksistische opmerking maakt, meebewegen met de groep wanneer je denkt: is dit eigenlijk wel een goed plan? (groepsdenken); het is allemaal doodgewoon menselijk gedrag waarvan we ten onrechte aannemen dat wij dat niet zullen vertonen. En ook die aanname is doodgewoon.

Lees hierbij de columns Meervoudig onwetend. Hoe meer omstanders, des te kleiner de kans dat iemand iets doet; oorzaken en tips en Op weg naar Abilene.

 

– Pagina 154, noot 156 – 

In de stad sta je bloot aan andere invloeden dan in de provincie. In een stad gebeurt meer, er wonen meer jonge, avontuurlijke mensen, er ontstaan eerder nieuwe ideeën. Buiten de stad kom je beter tot rust, er is meer groen om je heen en dat heeft positieve effecten op de gezondheid, veerkracht en tevredenheid.

Bron: Green is good for you.

 

– Pagina 155, noot 162 – 

De verslaving aan smartphone en tablet illustreert op zichzelf al heel mooi hoe de omgeving ons gedrag beïnvloedt. De continue beschikbaarheid van internet en de mogelijkheid om voortdurend in contact te staan met anderen heeft ons gedrag veranderd en ons een leven gebracht met veel onderbrekingen. Dat is leuk te zien in een filmfragment uit 1999 waarin Frans Bromet mensen op straat vraagt of ze een mobiele telefoon hebben. De meesten vinden het flauwekul om altijd bereikbaar te moeten zijn. ‘Als ze me willen bereiken, schrijven ze maar een brief,’ zegt iemand zelfs.

Bekijk hierbij: Mobiel Bellen in 1999.

– Pagina 157, noot 165 – 

Er zijn diverse methoden om je smartphonegebruik te beperken en bewust informatie te missen die er ook echt niet toe doet. Volgens trendwatchers zullen mensen steeds meer gebruikmaken van dergelijke blokkades; mensen willen langzamer leven, meer mindful, en zich afschermen van de stortvloed aan informatie die ze via sociale media krijgen. Daar is zelfs al een nieuwe term voor bedacht, jomo: de joy of missing out.

Lees hierbij: Trendspotter predicts Joy of Missing Out in 2014 en So Long, FOMO – Here’s Why 2014 Will Be Year of the JOMO.

 

– Pagina 159, noot 169 – 

In een aflevering van TROS Radar werd uitgelegd hoe fabrikanten steeds zoeken naar samenstellingen van zout, vet en suiker die een gevoel oproepen van verlangen (ze noemen dat craveability) en ‘ik wil meer’ (more-ishness), eigenschappen van het product waardoor je maar blijft graaien. Bij het maken van nieuwe zoutjes wordt zelfs bestudeerd of ze smakelijk genoeg klinken als ze kraken.

Bekijk hierbij: Suiker, zout en vet Hoe bewust zijn onze keuzes als het op eten aankomt? 

 

– Pagina 159, noot 170 – 

In de woorden van hoogleraar voedingsleer Martijn Katan: ‘Er komen meer geluidsingenieurs te pas aan nieuwe chips dan aan de nieuwe cd van Lady Gaga.’ Daarom, concludeert hij, ‘kan ik u alleen aanraden om op te passen met lekkere dingen’.

Bron: Onmetelijk verleidelijk.

 

– Pagina 160, noot 172 – 

Mensen passen zich aan hun omgeving aan. Dat gebeurt vanzelf: onbewust en automatisch, waardoor we het zelf helemaal niet in de gaten hebben. Ook voor eten geldt: zien minderen, doet minderen. In een aflevering van Brandpunt zegt Martijn Katan zelfs: diëten helpen niet, je kunt beter verhuizen naar een buurt waar de mensen slank zijn, want je omgeving heeft meer effect dan een dieet

Bekijk hierbij: Vergeet het dieet.

 

– Pagina 162, noot 175 – 

Geliefden kunnen een sterk positieve invloed hebben op elkaar. Als mensen met hechtingsproblemen (zoals bindingsangst of bindingsdrang) een langdurige relatie hebben met iemand die een gezonde hechtingsstijl heeft, wordt ook hun eigen hechting op den duur gezonder. Zit je in een scheve relatie, waarin jij steeds degene bent die eraan trekt, of juist degene die zich onttrekt, dan is het goed te bedenken dat dit in een andere relatie niet zo hoeft te zijn.

Meer over bindingsproblemen in het artikel van Roos Vonk: Binding en intimiteit. Een kwestie van vertrouwen.

 

– Pagina 185, noot 196 – 

In een onderzoek* kregen Spaanse werknemers van Coca-Cola Iberia de opdracht om vier weken lang aardige dingen te doen voor hun collega’s, bijvoorbeeld koffie halen, een leuk cadeautje kopen, waardering tonen. Zowel de goeddoeners als de ontvangers werden gelukkiger, en dat was drie maanden na de opdracht nog steeds waarneembaar. De ontvangers, die niet wisten van de opdracht, gingen spontaan aardige dingen terugdoen. Zo hielden ze elkaars positieve gedrag in stand.

Dit is een nog ongepubliceerd onderzoek van Sonja Lyubomirsky e.a. Het staat beschreven in dit artikel uit NRC: Het geluk wacht niet achter de horizon.

 

– Pagina 185, noot 197 – 

Voordat de beschaving er was zoals we die nu kennen, leefden mensen als nomaden in groepen van enkele tientallen bij elkaar. Ze leefden van wat er was in het bos; als het op was, trokken ze verder. Ze bewaarden niets, ze deelden wat er was met elkaar, bijvoorbeeld als iemand een zwijn had gevangen.

Lees hierbij de column van Roos Vonk: Rust in je hoofd.

 

– Pagina 191, noot 206 – 

Natuurlijk horen ook negatieve emoties bij het leven. Het is helemaal niet erg om af en toe ergens van te balen, tegenslag of verlies te verwerken. Dat hoort er allemaal bij en het is goed dat te accepteren, want je wordt in elk geval níét gelukkig als het je streven is om je de hele tijd gelukkig te voelen.

Lees hierbij het artikel: Het geluk wacht niet achter de horizon.

 

– Pagina 198, noot 209 – 

Of het nu gaat om opruimen of opbiechten, je moet gewoon beginnen. Als een stilstaande auto eenmaal rijdt, gaat de rest veel makkelijker. Je huis, of je hoofd en je gemoed, is daarna opgeruimd. De last van een to do wordt de voldoening van een tadaaa*!

*Deze term is ontleend aan: Honderd lifehacking tips om prettiger en efficiënter te werken

 

– Pagina 209, noot 213 – 

Het concreet maken van je plan betekent vaak dat je vooraf al de benodigde maatregelen treft in je omgeving, bijvoorbeeld sportkleding kopen of, als je wilt afvallen, snacks op een moeilijke plaats leggen en kleinere borden kopen. Mensen die succesvol zijn in het uitvoeren van hun goede voornemens hebben vaker dat soort concrete voorbereidingen getroffen, blijkt uit onderzoek.

* Lees Here’s the Science You Can’t Not Know Before Making That Ambitious New Year’s Resolution en bekijk New Year’s Resolutions.

Van zelfkennis naar gedragsverandering